Menu

Albums

Chateau Derek

Loading tracks...

Teksten

Morphée

Dans les bras de Morphée, dans la villle Danoise d’Odense
Une très belle blonde m’a demandé si par hasar je n’étais pas un ange
En tout cas, c’était bien ça que moi j’avais compris
En vérité elle disait simplement: Baisez-moi mon ange!
 
Dans les bras de Morphée, j’étais en route vers Budapest
Je faisais du stop en Autriche, au environs de Vienne
Il y avait une déesse que s’est arrètée, au volant d’une Citroën
Elle m’a volée mon coeur sans trop de peine
 
Tomber dans les bras de Morphée,
La tête remplie de rêves dans un nid sans trop de soucis
Et le matin, je me lève pour le reste de ma vie
Renforcé par des histoires, vraies ou pas vraies,
Je m’en fous et je sors de mon lit
 
Dans les bras de Morphée, pas trop loin de Madrid
Je rencontre mon épousse, elle est belle, son père est riche
Mon beau-frère joue au football, et Real, c’est son équipe
Merde, merde, mille taureaux, c’est le Barça mon favorit
 
Dans les bras de Morphée, je me retrouve au Brésil,
Sur une île, tout près de Salvador
Une heure de bateau, trois heures le matin, des milliers d’étoiles
Des larmes aux yeux, car une telle beauté m’a jamais couvert mes voiles
 
Tomber…..
 
Dans les bras de Morphée, il y avait une vraie exécution
Entre autres un nommé Marc Dutroux, il attend le feu de peleton
Des Flamands, des Wallons, des connus, des moins connus,
Mais tous ils tombent dans les bras d’un Dieu un peu confus,

Dans les bras de Morphée, je vous en prie, dis-moi que j’ai rêvé

 

Petit lapin

Tekst van Petit lapin

La clef de tes champs

Tekst van La clef de tes champs

Album Review

Gentenaar Derek is blijkbaar een polyglot die moeiteloos van het Nederlands of Engels naar de Franse taal kan overspringen. In het tannine van zijn exquise ‘Châteaux Derek’ zit een lekkere zomerse nadronk, mede door de ritmes die hij in dit album vermengt, van gipsy en swing tot chanson en zelfs reggae of Caribbean. Zijn songs zouden uitstekend passen bij de relaxte films van Jacques Tati, wanneer deze door de zuiderse straatjes van Frankrijk dwaalt of liever zijn antieke fiets berijdt. Een enkele keer weeft hij wat nostalgie doorheen zijn songs zoals bij het erg mooie ‘Tu te sens pas chez toi’ of ‘Dis-Moi Ma Soeur’. Dan doet zijn warme stemkleur aan die van Stephan Eicher denken, zoals ook op het gloedvolle ‘Oui Je T’aime’ dat mede door de backingzangers als een hymne opklinkt. Het was van 2008 geleden dat Derek nog een album met Franstalige songs uitbracht, al worden nu enkele songs van dat ‘Ça Va Mon Ami’ hernomen evenals uit zijn eerste ‘Cabaret Sauvignon’ dat al van eind vorige eeuw dateert. Het is alvast een opfrissende aanloop naar zijn nieuw album ‘Le Sel de L’été’ dat eind januari uitkomt. Singer-songwriter Derek heeft duidelijk iets met Franse wijnen en ook met het levensgenietende karakter van de Fransman. Het is trouwens bekend dat begin vorige eeuw vele Gentenaren zich tot de Francofielen rekenden. Daar is niets mis mee als je tot het clubje behoort dat al decennia lang met Jacques Brel dweept. Zanger Derek leunt echter meer aan bij de sfeermuziek die je in de ‘quartiers’ van Parijs opvangt of aan de warme zeekusten, soms bij de ritmes van Django Reinhardt dan weer bij deze van de mood van oude Franse films, zoals o.m. bij ‘Coucou’ waar de piano de melodie laat swingen.

De muzikanten op dit ‘Château Derek’ album, door Yves Meersschaert geproducet, bepalen mee de lichtvoetige sfeer, evenals de backingvocalen. Vooral de drummer, bijv. op ‘Parbleu’ creëert stemmingswisselingen. Daar op de promo-cd de namen van de muzikanten ontbreken is het echter raden naar de naam, al behoort drummer Luc Vanden Bosch tot de mogelijkheden die met zijn shuffles en drum voor variatie zorgt. ‘Si je voulais bien’ en ‘Le Paradis de Papa’ neigen naar reggae ritmes, elders evoceert de groove van drum en piano de nostalgie van Caribbean kuststranden bij valavond. In enkele songs gaat vage tederheid schuil en in het bluesy ‘Emmène-Moi’ nasluimerend verlangen. Van de ‘Derek’ of Dirk Dhaenens, die destijds in de rockband ‘Derek & the Dirt’ zong en speelde, samen met zijn muziekmaat Yves Meersschaert, is in dit zonovergoten verwarmend album nog weinig overgebleven. Het is echter bekend dat Derek, die nog steeds in menig project betrokken is, van afwisseling houdt hetzij hij zich engageert in een tribuut aan Bob Dylan hetzij hij met violiste Maria of met accordeonist Rony Verbiest een samenwerking aangaat. Al vijfentwintig jaar is Derek een vaste waarde in het Gentse muziekcircuit. Zijn meertalige fantasierijke luisterliedjes bekoren, doen dansen of mijmeren en doen eveneens uitkijken naar één van zijn concerten, waar hij ongetwijfeld ook zijn Franse chansons zal vertolken ‘toujours envie, toujours faim’.
- Marcie (rootstime.be)